ناصر طاهری در گفت و گو با خبرنگار مهر با توضیح فرایند ثبت خانه‌های تاریخی در استان اصفهان اظهار داشت: طبق مصوبه ۱۳۰۹، تمام آثار صنعتی و ابنیه و اماکن منقول و غیرمنقول که تا اختتامیه سلسله زندیه در کشور احداث شده است، جزو آثار ملی ایران محسوب می‌شد که این قانون اصلاح شد.
وی با اشاره به اینکه فرآیند ثبت بنای تاریخی در فهرست ملی باید دارای ویژگی‌هایی باشد، تصریح کرد: این آثار باید نشان دهنده مقطعی از تاریخ ملی یا بین المللی با بار غنی فرهنگی و تاریخی آن، متعلق یا در ارتباط با شخصیت‌های برجسته تاریخ کشور باشد مانند شهید بهشتی باشد.
معاون میراث فرهنگی اصفهان با اشاره به اینکه آثار مربوط به دوره قاجاریه و پیش از آن اگر قابلیت مرمت داشته باشند جزو میراث فرهنگی استان قلمداد می‌شود، گفت: چنانچه اثری متعلق به دوره پهلوی اول و دوم بود و دارای شرایطی مانند معماری شاخص بنا، محل زندگی شخصیت ملی و غیره باشد به ثبت ملی می‌رسد.
ثبت بنای تاریخی از تأیید در شورای اصفهان تا تأیید در پایتخت
وی مراحل ثبت بنای تاریخی را در لیست ثبت شده میراث فرهنگی برشمرد و تصریح کرد: اگر بنای تاریخی در شورای استانی ثبت و حریم آن به تأیید برسد معمولاً در وزارت میراث فرهنگی هم با ثبت آن بنا موافقت می‌کند.
طاهری با اشاره به حمایت دولتی از پرونده‌های ثبت شده تصریح کرد: با توجه به پشتوانه حقوقی پرونده‌های ثبتی، دولت در قبال حمایت از بنای تاریخی متعهد می‌شود.
از سنگ اندازی مالکان خانه لئون میناسیان تا رأی منفی مراجع ذی‌صلاح
معاون میراث فرهنگی در ادامه به موضوع ثبت خانه لئون میناسیان پرداخت و توضیح داد: علی رغم پیگیری‌های مستمر و مداوم اداره کل میراث فرهنگی استان اصفهان متأسفانه به علت عدم رضایت مالکان این خانه در فهرست ثبت میراث فرهنگی قرار نگرفت.
وی استعلام انجمن اصفهان شناسی، خانه ملل، انجمن مفاخر ایران و حتی شورای خلیفه گری ارامنه را در معرفی شخصیت فاخر لئون میناسیان مردود اعلام کرد و افزود: با رأی منفی مراجع ذی‌صلاح اداره کل میراث فرهنگی اصفهان نتوانست این بنا که قدمتش به دوره پهلوی اول می‌رسد را حفظ کند؛ ناگفته نماند که بنا بسیار تخریب شده بود و مالکان هم به تخریب بیشتر خانه اقدام می‌کردند.
نظر شما